Blog

Kleuren van de Australian labradoodle

Wist je dat de kleuren van de Australian labradoodle enorm uiteen lopen? Van zwart tot lilla of zelfs blauw. De keuze is reuze.

Hoeveelheid kleuren

Als ik een kijkje neem op het web, zie ik daar dat veel mensen zoeken op de kleur: zwart, wit en creme. Dat is begrijpelijk. Ik wist, voordat ik mij verdiepte in dit ras, ook niet dat er tegenwoordig zoveel verschillende kleuren bestaan.

Gedurende het leven van jouw hond kan de kleur van de doodle iets veranderen. Het is volkomen normaal dat de vacht met dank aan de zon wat oplicht en als het ware highlights krijgt. Bij ons mensen is dat immers niets anders!

De Australian labradoodle is te vinden in twaalf verschillende kleuren. Ja je leest het goed, twaalf (!)

Kleuren op een rij

Ik zet hier de verschillende kleuren van de Austalian labradoodle voor jou op een rij. Daarnaast kun je lezen wat de kleur van het pigment van de neus origineel hoort te zijn bij deze kleur.

Lichte kleuren

Natuurlijk te beginnen met Bobbi haar kleur, namelijk: Crème. In Bobbi haar paspoort staat dat zij een crème kleurige hond is. Crème is vaak met tinten van abrikoos en karamel vermengt. Het neusje hoort zwart of roze te zijn.

Abrikoos en karamel zijn ook op zichzelf staande kleuren die in het hondenpaspoort geschreven kunnen worden. Waar de abrikoos kleurige doodle een zwarte neus hoort te hebben en de karamel kleurige hond daarentegen een roze neus.

Als aanvulling bij deze drie lichte kleuren zijn er nog de kleuren: parchment (beige) en rood. Parchment kleurige hondjes hebben een roze neus en rode honden hebben een zwarte neus.

De kleur wit word bij dit ras niet wit genoemd maar kalk. Het neusje varieert en kan zowel roze als zwart zijn.

Donkere kleuren

Zwarte Australian labradoodles zijn echt zwart. Dus ook de neus is donker. Ook mag er geen andere kleur voorkomen in de vacht. Waar dit bij de lichte kleuren wel is toegestaan.

Licht bruin, als de kleur van chocolade met melksmaak, wordt Café genoemd. Café kleurige doodles hebben een roze neusje.

De kleur zilver kan variëren van licht tot donker. Een leuk weetje hierbij is dat zilveren labradoodles zwart geboren worden. De neus is altijd zwart bij deze kleur. De kleur ontwikkeld zich in de eerste drie jaren.

Je zou het niet zeggen, maar er is zelfs een kleur labradoodle die blauw wordt genoemd. Zijn deze doodles dan een soort smurfjes? Nee. Maar de kleur is vergelijkbaar met de kleur van olie. Blauwe doodles worden zwart geboren. Bij de geboorde is hun huid echter wel al blauwgrijs. De vacht ontwikkeld zich in de eerste drie levensjaren, maar als de hond volwassen is moet hij volledig een en dezelfde kleur zijn. De neus is hier roze.

Lilla kleurige honden bestaan ook, deze kleur wordt lavendel genoemd. Echter worden honden met deze (toekomstige) kleur bruin geboren. Je ziet hier wederom een ontwikkeling in de vacht in de eerste drie levensjaren.

En dan als laatste, maar zeker niet als minste gezien: Chocolade. Deze kleur doodle heeft een donkere kleur van pure chocola. Het pigment van de neus is roze.

Mengelmoesjes

Naast deze twaalf kleuren bestaan er ook Australian labradoodles die meerdere kleuren en/of vlekken in de vacht hebben. Deze labradoodles worden Parti en Phantom genoemd. De phantom heeft meerdere kleuren en de parti heeft 50% witte vlekken in zijn vacht.

Goed om te weten

Let op! Het kan voorkomen dat een kalk kleurige hond, zwarte pups krijgt. En dat een chocolade kleurige hond, crème pups krijgt. De kleur van de ouders laat niet altijd zien wat de kleur van de pup wordt.

Lees jij dit artikel omdat je graag een puppy aan wilt schaffen en benieuwd was naar de mogelijkheden in kleur? Lees dan ook dit artikel over het vinden van een geschikte fokker.

Kleurrijke labradoodle familie
Dit zijn de kleurrijke Australische labradoodles die bij mijn fokker wonen (voor de geïnteresseerden: Milou, de tweede hond van links, is Bobbi haar moeder.)

Karakter van de (Australian) labradoodle

Intuïtief, slim en leergierig van aard. Dat zijn de kenmerken die het karakter van de (Australian) labradoodle beschrijven.

Slim

De labradoodle is een onwijs intellectueel dier. Waar het soms lastig is om een hond iets aan te leren, gaat dit bij een doodle onwijs snel. Een labradoodle hoeft in principe maar één keer iets te zien om te weten hoe het werkt.

Dit klinkt natuurlijk fantastisch, maar er zit ook een keerzijde aan het karakter van de (Australian) labradoodle. Ik vertel je straks welke keerzijde dit is, en nog belangrijker hoe je hier het best mee om kunt gaan.

In principe kun je het zo zien dat een hond reageert op alle prikkels van buitenaf. De doodle krijgt prikkels binnen via de ogen, neus, oren en via gevoel/ intuïtie. Een hond kan, eigenlijk net als een mens, maar op één prikkel tegelijk reageren.

De prikkels (en de reactie van de hond op deze prikkels) die een positieve ervaring opleveren gaat de doodle uiteraard vaker vertonen. Een onprettige ervaring zorgt ervoor dat de doodle nog wel een keer extra nadenkt voordat ze bepaald gedrag vertoond.

Bijvoorbeeld: Je hondje springt op tegen mensen bij binnenkomst. Natuurlijk is de labradoodle onwijs schattig en reageren de meeste mensen (vooral bij de eerste ontmoeting) enthousiast. Ze geven de doodle een flinke aai over de bol en een grote glimlach.

Voor het hondje betekend dit: Ik spring, ik maak mensen blij, ik word beloond, dit is goed gedrag.

Omdat de doodle zo snel leert, is een goede opvoeding dus onwijs belangrijk. Een puppy cursus en vervolgtraining (d.m.v. bijvoorbeeld dit boek wat specifiek is geschreven voor dit ras) mag dus niet ontbreken.

Keerzijde van intellect

Fantastisch toch, dat je hondje zo snel leert! Of toch niet altijd?

Het is eigenlijk heel logisch, maar we denken er niet altijd aan: Wanneer een hondje heel slim is en snel leert, leert ze ook snel ongewenst gedrag aan.

Kijk maar naar het voorbeeld. Springen is goed, een gedachte die snel aangeleerd is bij de labradoodle. En zo kan dit voorbeeld ook worden ingevuld met: Trekken aan de lijn/plasjes doen in huis/broekspijpen aanvallen etc.

Tip: Het is dus heel belangrijk dat jij je bewust bent van het karakter van de (Australian) labradoodle. En dat jij weet wat jij je hond leert in haar (honden) taal.

Intuïtief

De (Australian) labradoodle is een intuïtieve hond. Nadat dit opgemerkt is, wordt de doodle dan ook veelal ingezet als hulphond.

Eerder waren het vaak de labradors die mensen te hulp kwamen, nu zie je telkens vaker dat deze rol wordt overgenomen door doodles (die zelf natuurlijk ook deels labrador zijn.)

Zelf merk ik dat Bobbi (mijn hond) van nature perfect aanvoelt hoe het met iemand gaat en hoe ze met iemand om moet gaan.

Ik heb een familielid die helaas erg ziek is. Wanneer ik bij hem op visite ga, racet Bobbi eerst enthousiast naar zijn vrouw toe om haar te begroeten.

Bobbi verruild daarna haar enthousiasme voor empathie, loopt voorzichtig naar mijn zieke familielid en legt rustig haar kopje neer op zijn schoot. Tranen trekkend om dat mee te maken.

Zelf kan ik altijd zien aan Bobbi hoe ik mij voel. Soms is het confronterend, maar eerlijk is eerlijk, hoe fijn is het als je hond je spiegel is. Het zorgt voor een groot stuk bewustwording in mijn leven.

Leergierig

Je kan als mens en dier natuurlijk onwijs slim zijn, maar of je er ook iets mee wilt doen is een tweede. De labradoodle wil dit!

Niets is leuker dan samen met de baas de wereld ontdekken.

Omgaan met leergierigheid

Een leergierige hond is leuk, maar hoe zorg je ervoor dat je hondje deze eigenschap kan uitten in de praktijk?

De eerste en belangrijkste opmerking hierop is: Ga zachtaardig om met je labradoodle. Op cursus zul jij soms leren dat je je hond hard aan moet pakken. Dat kan (en kan in sommige gevallen ook nodig zijn.) Maar wees voorzichtig, wees niet té streng.

In veel cursussen worden verschillende hondenrassen door elkaar getraind in dezelfde les. Waar een herdershond een zeer strenge baas nodig heeft, heeft de labradoodle een begripvolle, zachtaardige baas nodig.

Deze eigenschappen zullen ervoor zorgen dat je doodle naar jou toekomt en niet van je wegloopt.

Spelend leren

Wat ik persoonlijk ontzettend leuk vind, is dat de labradoodle goed is in spelletjes!

Naast dat het leuk is, is het spelen van spellen en aanleren van nieuwe vaardigheden belangrijk. Dit zorgt er namelijk voor dat de labradoodle haar intellect kan gebruiken, waardoor zij minder snel ongewenst gedrag laat zien (als gevolg van verveling.)

Je doodle moet haar enthousiasme en slimheid kwijt kunnen! Om daar voor te zorgen heb ik voor jou een Top 3 gemaakt van spellen voor honden.

Nummer 1 “Draaien en schuiven”

Flamingo Doggy Brain Train
Draaien en schuiven- Hondenspel


Dit spel is ontworpen voor de onwijs slimme hond en dus geschikt voor de labradoodle. Er zijn vijf vakjes waaronder een beloning verstopt kan worden. Je doodle kan met haar neus of pootje de vakjes openschuiven. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot, eerst moet ze namelijk aan het rad draaien om het openschuiven van die vakjes mogelijk te maken.

Nummer 2 “Reageer op de buizen”

Trixie-Turn-Around-Hondenspel
Reageer op de buizen- Hondenspel

Uiteraard gaat jouw labradoodle ook in dit spel weer op zoek naar een manier om haar beloning lekker op te kunnen kauwen. De beloning zit echter vast in een buisje, deze buisjes kunnen omgekeerd worden door jouw hond. Maar hoe werkt dit? En hoezo komt er soms nog steeds niet altijd iets uit als het buisje wordt omgekeerd?

Nummer 3 “Tijd voor kegels”

Trixie Kegels Hondenspel
Tijd voor kegels- Hondenspel


Bij dit spel staan er 7 kegels op het speelbord. Hieronder kunnen beloningen worden verstopt. Het is de bedoeling dat de doodle zelf de kegel optilt met haar bek. Het spel heeft verschillende varianten en kan dus vaak gespeeld worden!

Aan de slag

Ik hoop dat jij dit een leuk artikel vond! Laat het vooral even weten, door te reageren onderaan deze pagina.

Ga je aan de slag met de spellen? Leuk! Veel plezier en tot in een volgend artikel!

(Australian) labradoodle en allergie

Stel je voor: Jij bent een ontzettende hondenvriend, maar je hebt een allergie voor honden. Wat doe je dan? Deze vraag heb ik mijzelf ook gesteld. Het antwoord was voor mij na wat speurwerk al snel duidelijk, heb jij een allergie? De (Australian) labradoodle biedt een uitkomst.

Allergie, weg ermee!

Oké, wellicht is deze koptekst lichtelijk overdreven. Als jij allergisch bent kun je hier namelijk vrij weinig aan doen (afhankelijk van de allergie.) Je kan een allergie op twee manieren bekijken, je zoekt eindeloos naar manieren om met jouw allergie om te gaan. Óf je zoekt naar een manier om niet allergisch te reageren in de eerste plaats.

Ofwel: Je neemt geen hond in huis waar je niet tegen kunt om vervolgens antihistamine pillen te (moeten) slikken, maar je neemt een hond in huis waar jij niet allergisch op reageert.

Deze hond heet de Australian labradoodle. In een eerder geschreven artikel over de verschillen tussen de Australian labradoodle en de labradoodle vertel ik al dat je het beste een Australian kan aanschaffen wanneer je last hebt van allergische reacties.

De hoofdreden hiervoor? De Australian labradoodle verhaard niet. Wanneer een hond verhaard verliest deze namelijk tegelijk huidschilfers en door deze huidschilfers ontstaat een allergische reactie.

Persoonlijke ervaring

Persoonlijk heb ik een Australian labradoodle gekozen omdat mijn moeder extreem allergisch reageert op dieren. Wanneer mijn moeder een kopje thee bij me komt drinken wil ik natuurlijk niet dat ze ziek wordt.

Toen mijn moeder en ik samen bij de fokker langs gingen voor een gesprek had de fokker drie Australian labradoodles en een labradoodle. Mijn moeder merkte meteen dat zij wel allergisch was voor de ‘gewone’ labradoodle. Natuurlijk vond deze kleine vriend mijn moeder het leukst, waardoor mijn moeder op de terugweg alsnog met een allergische reactie kampte.

Nu Bobbi hier woont heeft mijn moeder geen last van haar. Wat je wel mee moet nemen in je beslissing om een hond in huis te nemen is het feit dat je hond natuurlijk wel veel vuil van buiten mee naar binnen neemt. Je huis is sneller stoffig en ook daar kun jij ook allergisch op reageren.

Australian labradoodle met vieze poten
En geloof mij, soms is het lastig om geen vuil mee naar binnen te nemen!

Advies

De meeste (goede) fokkers geven je garantie wanneer je een hondje bij ze koopt. Zij willen immers dat jij blij bent en dat het beestje een fijne plek bij je krijgt.

Ik lees vaak dat fokkers met 95% garanderen dat hun kroost anti- allergeen is.

Mijn advies? Neem vooral de proef op de som en ga een aantal keer langs bij jouw fokker voordat je een hondje in huis neemt. Je merkt snel genoeg of jij erop reageert.

Zo zijn mijn moeder en ik meerdere keren bij de fokker langs gegaan. Waarbij mijn moeder heel bewust heeft geknuffeld met de doodles om te kijken naar haar reactie.

Wanneer je fokker niet akkoord gaat met meerdere huisbezoeken om de eventuele allergische reactie te onderzoeken, kun je jezelf afvragen of deze fokker wel het beste voor heeft met de pup en haar nieuwe baas.

Verschillen tussen de labradoodle en de Australian labradoodle

Toen ik mij ging oriënteren op de aanschaf van een labradoodle, kwam ik verschillende soorten doodles tegen. Ik belandde in een, voor mij, onbekende wereld van hondenrassen. Om jou te kunnen helpen bij je oriëntatie leg ik op deze pagina uit wat de verschillen zijn tussen de labradoodle en de Australian labradoodle.

Labradoodle

Even een klein stukje geschiedenis! Er was eens..

Een vrouw op Hawaii die een hond nodig had om haar te ondersteunen bij de alledaagse levensactiviteiten. Helaas voor deze vrouw was haar man allergisch en leek het in eerste instantie onmogelijk om een hond in huis te nemen.

De hawaiiaanse dame besloot toch de stoute schoenen aan te trekken en nam contact op met de “Royal Guide Dog Association of Australia”. Deze organisatie wilde haar graag helpen en startte met het ‘ontwikkelen’ van een anti- allergene hulphond.

Na veel verschillende pogingen om een geschikt ras te ‘creëren’, werd in 1988 de poedel gekruist met de labrador. Dit leidde tot de geboorte van de labradoodle, 3 labradoodles zelfs! 1 van de 3 pups uit het eerste nest bleek geschikt voor de dame en heer in Hawaii, voor de andere 2 pups was de man alsnog allergisch.

Uit deze geschiedenis kun jij zelf natuurlijk iets opmaken. De labradoodle is niet 100% anti- allergeen. Hiernaast is de vacht niet altijd vrij van verharen.

Mijn eigen fokker heeft een drietal Australian labradoodles en 1 labradoodle. Het verschil in vacht is hier duidelijk zichtbaar. De labradoodle is wat ruiger en verhaard inderdaad lichtelijk (maar nog steeds niet zo veel als bij een ander hondenras.)

F1 F2 en F3

Wanneer je op zoek gaat naar een labradoodle pup, vind je de termen F1/F2 en F3 veel. Wanneer je dit voor het eerst ziet zegt het je wellicht niet zoveel. Het is heel eenvoudig uit te leggen:

F1: De eerste kruising tussen de labrador en de poedel.
F2: Kruising tussen een F1 en een F1.
F3: Kruising tussen een F2 en een F2.

Wat gebeurd er dan als je een F1 kruist met een poedel? Dan onstaat er een F1b. Let dus goed op waar je voorkeur ligt.
Wanneer je last hebt van allergie, dan kun je bij het aanschaffen van een labradoodle het beste kiezen voor een hond met zoveel mogelijk poedel erin. De poedel is namelijk een anti- allergene hond.

Australian Labradoodle

Eerste keer in het bos.

Nadat de labradoodle geboren was wilden de onderzoekers van de “Royal Guide Dog Association of Australia” graag verder werken aan de ontwikkeling van de labradoodle.

Eerst werd er schoonheid toegevoegd van de Ierse waterspaniel en de curly coated retriever. Dit werkte goed, De hond bleef echter nogal groot. Om de hond iets in te korten werden de Engelse en de Amerikaanse cocker spaniel erdoorheen gekruist.

Het toevoegen van deze andere hondenrassen gebeurde zeer zorgvuldig. Er zijn hier alleen zuivere bloedlijnen gebruikt.

Het verschil tussen de twee rassen is dus dat er in de Australian labradoodle naast de poedel en de labrador nog 4 andere rassen ingemengd zijn, namelijk de: Ierse water spaniel/ de curly coated retriever/ de Amerikaanse cocker spaniel en de Engelse cocker spaniel.

In de praktijk betekent dit dat de Australian labradoodle een meer open gezicht heeft en een vacht die zeker weten niet verhaard.

Wat mij persoonlijk duidelijk is opgevallen, is dat de vacht van de Australian labradoodle ook meer glanst (oogt minder droog.) Voor mij was de keuze niet erg lastig. Ik heb een familielid die allergisch is en om die reden heb ik gekozen voor de Australian labradoodle.

Verschil in prijs

Het verschil in prijs ligt voornamelijk in het feit dat de Australian labradoodle lastiger te ‘maken’ is. Tevens heeft dit ras meer voordelen m.b.t. een anti- allergene vacht.

Wat de prijzen zijn lees je hier!

Reageer!

Vond jij dit een nuttig artikel of mis jij informatie? Laat vooral even je reactie achter!

Labradoodle fokkers

Het is zo ver. Jij staat op het punt om een (Australian) labradoodle in huis te nemen. Gefeliciteerd met je beslissing, dit is een ontzettend goede keuze! Maar waar moet je op letten bij de aanschaf? Welke Labradoodle fokkers zijn betrouwbaar?

Kosten

De kosten van een (Australian) labradoodle variëren. Een labradoodle kost, afhankelijk van de fokker, tussen de 1700 en 2000 euro. Een Australian labradoodle is vaak iets prijziger, de prijzen variëren tussen de 2000 en 2200 euro (waarom dit is leg ik uit in dit artikel.)

Wanneer jij op zoek gaat naar labradoodles via marktplaats zul je vast en zeker ook lagere prijssegmenten tegenkomen. Ga er dan niet vanuit dat deze hond een pure doodle is. Je kan deze keuze maken, maar doordat dit ras hedendaags veel verkeerd gefokt wordt kun je er vanuit gaan dat deze pup met gedragsproblemen kan gaan kampen in de toekomst.

Welke keuze maak jij?

Vaak zie ik dat mensen de keuze maken om te op marktplaats op zoek te gaan naar een labradoodle. Ik ben niet degene die jou gaat vertellen wat je moet doen. Ik geef je wel het advies om niet zomaar een hond te kopen van dit (mooie) handelsplatform.

Wat ik vaak opmerk is dat mensen hun keuze om een pup aan te schaffen te snel maken. Beeld het jezelf maar eens in. Je gaat kijken bij een nestje pups en bent gelijk verliefd op 1 van de pups. Natuurlijk wil je het diertje zo snel mogelijk mee naar huis nemen. Doe dit niet! Tenzij je weet dat de doodle uit een betrouwbaar nest komt.

Zo ben ik zelf naar meerdere fokkers geweest. Natuurlijk vond ik de pups prachtig, maar wanneer ik naar de moederhond keek kon ik zien dat deze veel te veel nestjes gehad had.

Let op de omgeving waar ze opgroeien, let op de contractvoorwaarden (op labradoodles zit veelal garantie) en bovenal vertrouw op jouw intuïtie.

Ik raad het je aan om een kleinschalige, betrouwbare fokker te kiezen. Goede fokkers adverteren middels hun eigen website waar duidelijk op staat beschreven hoe de honden gefokt worden en bij welk keurmerk zij (als fokker) zijn aangesloten.

Ook werkt mond tot mond reclame goed. Ken jij iemand met een doodle? Schroom dan niet om te vragen waar hij/zij vandaan komt. Meerdere keren per dag vragen mensen op straat aan mij waar ik Bobbi gevonden heb.

Op de website van ALAEU vind je betrouwbare scheppers van dit prachtige ras!

Wil jij meer hulp bij het maken van jouw keuze?

Ik kan het mij goed voorstellen dat het aanschaffen van een (Australian) labradoodle een spannende keuze blijft. Je wilt het goed doen en doet het maar 1 keer in de 12 – 15 jaar.

Zelf heb ik ontzettend veel baat gehad bij het lezen van het boek Labradoodle Geheimen. De schrijver van dit E-book legt alles haarfijn uit en heeft bij het schrijven van zijn boek veelal contact gehad met erkende fokkers en dierenartsen.

Naast dat het een waardevol boek ter oriënteren op het ras, is het een leuk boek om te lezen. Alles wat je wilt weten staat erin.

Klik hier om meer te lezen over het boek Labradoodle Geheimen.

Australian labradoodle pup
Bobbi in haar nieuwe warme thuis.